از: زينب  چهارشنبه 5/4/1387  ساعت 2:9 عصر  

+ حضرت فاطمه(س)

درسي از حضرت زهرا(س):
  اين چيزها را از چه کسي شنيده اي؟
حضرت علي(ع) به همراه جمعي از ياران پيامبر در حضور پيامبر بودند که ايشان فرمودند:«چه کسي از شما مي تواند بگويد بهترين چيز براي زنان چيست؟»
هر کس چيزي گفت، يک نفر گفت:«خانه داري.»
ديگري گفت:«خوش رفتاري با همسر.»
آن يکي گفت:«بچه داري.» و ديگريگفت...
پيامبر پاسخ ها را شنيدند و فرمودند:«تمام اين ها صفت هاي يک زن خوب است؛ اما بهترين صفت براي زن چيزي است که هيچ کدام از شما آن را نگفتيد.»
ياران پراکنده شدند و دنبال کار خود رفتند. حضرت علي(ع) هم به خانه رفت و جريان آن روز را براي حضرت زهرا(س) تعريف کرد و گفت:«ما از پاسخ اين پرسش پيامبر درمانده شديم و حال به اين پرسش پيامبر فکر مي کنم و پاسخي نمي يابم.»
در اين هنگام حضرت زهرا(س) گفت:«بهترين چيز براي يک زن اين است که چشمش به مرد نامحرم نيفتد و خود در معرض نگاه مرد نامحرم نباشد.»
علي(ع) نزد پيامبر برگشت و گفت:«پاسخ پرسشتان اين است...»و عين فرمايش همسر خود را براي پيامبر تکرار کرد.
پيامبر فرمودند: تو چند لحظه پيش اين جا بودي و نتوانستي به سؤالم پاسخ بدهي؛ حال بگو بدانم اين چيزها را از که شنيده اي؟!
علي(ع) گفت: يا رسول الله! اين ها را دخترتان به من آموخت.
پيامبرخوشحال شدند و فرمودند: به درستي که فاطمه پاره ي تن من است و از او جز اين انتظاري نيست.
                                                                                   «برگرفته از بانوي صبر و عبادت»

از: زينب  پنجشنبه 9/3/1387  ساعت 9:53 عصر  

+ مادر ستارگان، بانوي دو عالم....

اندوه من در سوگ او جاودان است
                                                 و
                                                          شبم به بيداري خواهد گذشت

سلام
امروز که مي خواستم متني رو بذارم ديدم الان چند روزيه که کوچه هاي شهر پر شده از پارچه هاي مشکي و سبز، بدون استثناء توي هر کوچه اي که پا بذاريد خونه اي رو مي بينيد که توي اون روضه اي برپاست، سرتون رو هر طرف که به چرخونيد آدمهايي را مي بينيد که مشکي پوشيده اند.
توي همين وقت هاست که خيلي ها از حال و هواي شهر و مردم تعجب مي کنند و تا ميآند بفهمند که سالگرد شهادت مادرشونه، اين روزها هم تموم شده و بايد يکسال منتظر بمونند تا دوباره وقتش برسه.
البته مسلمه که شما از اين دسته آدمها نيستيد و اين روزها هميشه توي ذهنتون مي مونه.
شهادت مادر ستارگان، حضرت فاطمه زهرا «سلام الله عليها» را به همه شما عزيزان تسليت عرض مي کنم. 

                                        يا فاطمه الزهرا
                                  ناموس دردهاي علي بودي چو اشک
                                   پنهان نمود غيرت شير خدا ترا
                                   دفن شبانه ي تو که با خواهش تو بود
                                   فرياد روشني است زچندين جفا ترا...
                                   يک عمر در گلوي تو بغض استخوان شکست
                                    در سايه داشت گر چه علي چون هما ترا...
                                    دادند در بهاي فدک-اي دريغ 
                                     گلخانه اي به گستره ي کربلا

از: زينب  سه‏شنبه 10/2/1387  ساعت 12:42 صبح  

+ من و حرفاي مامانم

از زماني که چشم باز کردم و مادرم رو شناختم نجواي اذان گفتنش تو گوشم مثل لالايي هاش آرام بخش بود.

يکم که بزرگ تر شدم مادرم از حضرت زهرا برام گفت، اون مي گفت: اگه سعادت دنيا و آخرت رو مي خواي بايد راه حضرت زهرا و اهل بيتش رو پيش بگيري و اون ها رو الگوي خودت قرار بدي، حجاب از مهم ترين چيز هايي بود که مادرم اون موقع به من ياد داد.

روز گار گذشت و من به سن نوجواني رسيدم با کلي سوال که خيلي هاشون هنوز بي جواب موندند، تو جامعه ما که نسبت به خيلي از جوامع ديگه حجاب از اهميت يشتري برخورداره گاهاً تناقضاتي ديده ميشه که نه براي من، و نه براي خيلي ديگه از خانم هاي ايراني قابل هضم نيست و شايد دليلش هم اين باشه که بعضي ها از حجاب برداشت هاي متفاوتي دارند.

حجاب موضوعيه که از بس در موردش بحث بوده يک موضوع واضح و روشن شده ديگه، اما خيلي حرف هاي ناگفته اي مونده که اميد وارم که بتونم اون ها رو به يک نتيجه تقريباً مناسب و خوبي برسونم.

شايد هر شخصي با طرح موضوعي مثل حجاب به فکر حرف هاي کليشه ايي و تکراري بيفته. اولين سوالي که در اذهان بوجود مي آيد اينه که حجاب چه تعريفي داره؟

برداشت هاي شخصيه هر فردي مي تونه ملاکي براي عملش باشه

البته اين طوري که من از برداشت هاي خودم و معلوماتم دارم متوجه شدم که حجاب از لحاظ لغوي به معني منع و مانع هست اما حجاب توي دين به معناي جلوگير کردن از تصورات غلط ديگران و طمع ورزي ديگران به جنسيت جنس مخالف.

البته جامعه امروزي ما علناً طوري شده که تمام جوون ها همين حجابي رو که خودشون دارند رو قبول دارند و هميشه هم براي دليل پوششي که دارند مي گند: خداوند هيچ وقت نگفته که ايمان مساوي با حجاب هست، گفته ايمانمون بايد قلبي باشه!

من خودمم اين حرفي رو که ميزنند رو قبول دارم اما اين فقط نيمي از حقيقتِ. به نظر من هم بايد چشم پاک باشه، هم قلب و هم بايد صورت ظاهر و لباس پوشيدن شرايطي رو براي آلودگي چشم و قلب ايجاد نکنه.

خيلي ها رو من ديدم که مي گند اگر يک فرد آرايش غليظ هم کرده باشه ولي سرو سنگين بره و بياد هيچ کس يه نگاه هم بهش نميکنه. اما اين طوري هم درست نيست مثلاً اگه ظاهر خود من ناسالم باشه اون طرف مقابلم فکر منو نمي خونه که فکر من صالح يا قلب من درستِ اون ظاهر منو مي بينه و از ظاهري که من دارم بقيه به گناه آلوده ميشند مي شه نه از فکري که من دارم. اون خانمي که ظاهر خودشو رعايت نمي کنه حالا هر چي هم که قلبش مي خواد پاک باشه اما اون جووني که کنارش بيننده هست اون به گناه ميوفته ميشه.

آخه مگه ميشه آدم با يک چهره آرايش شده بياد بيرون جلوي جوان ها و پسرها و بعد هم بگه که من اين شکلي دوست دارم بيام بيرون و به من چه جوان ها خودشون رو حفظ کنند اما هچکدوم از اين ها نمي تونه باشه چون ظاهره که روي باطن انسان تاثير ميذاره.

اما اون هايي که ميگند آدم بايد به حجاب درون نگاه کنه تا حجاب ظاهر، تعبيرحجاب درون همون حيا هست. که خالق همه پوشش بيروني رو حفاظِ حجاب درون و حيا قرار داد.

از: زينب  جمعه 6/2/1387  ساعت 11:13 صبح  

+ سلام ي نو در سال ي نو

سلام

      اين سلام تازه ايست براي وبلاگم براي تمامي کساني که هميشه به اين وبلاگ سر مي زدند و تا اين جاي کار من و وبلاگم را همراهي کردند و البته از همه متشکرم. راستي سال نو را به همه دوستان تبريک عرض مي کنم و اميد و ارم که اين سال جديد را به خوبي آغاز کرده باشيد. اما بلاخره  امروز بعد از مدتها توانستم بيام و ديداري تازه کنم. با آن که مدتي بود که ارتباط بين من و شما قطع شده بود اما من بهترين دوستان خودم را فراموش نکردم اميد و ارم شما هم به مصداق دل به دل راه داره فراموش مون نکرده باشيد. خدا را شکر بعد از مدتها مشکلات هم رفع شدند و بنده اميد و ارم که به اميد خدا از اين سال جديد ديگه يک هم چين مشکلاتي بوجود نياد. البته جدا از اين حرفها يک معذرت خواهي اساسي هم به تمامي دوستان بدهکارم بابت اين که دير کردم. 

         منتظر نظرات، پيشنهادات و انتقادات شما هستم .

از: زينب  سه‏شنبه 3/7/1386  ساعت 12:0 صبح  

+ عشق صوري

دردمندي  پيش  شبلي  مي گريست                  شيخ  از  او  پرسيد کاين  ز چيست

گفـت  شيخا  دوستـي  بود  آن  من                  کز  جمالش  تازه  بودي  جان   من

وي  بمرد  و من  بميرم  از غمش                   شد جهان بر  من  سياه  از   ماتمش

شيخ گفتا شد دلت بي خويش ازين؟                  خود نمي بايست سزايت بيش  ازين؟

دوستي  ديگر  گزين  اين  بار  تو                  که   نميرد   هم   نميـري   زار   تو

دوستـي  کز  مرگ  نقصان  آورد                  دوسـتـي    او    غـم    جـان    آورد

هر که شد در عشق صورت مبتلا                  هم  آن  صورت  فـتـد  در  صد  بلا 
                                                                                               عطار نيشابوري

از: زينب  يکشنبه 18/6/1386  ساعت 12:0 صبح  

+ دوستان ما

تا به حال شنيديد که دوست خوب آدم را از فرش به عرش مي برد و دوست بد آدم را از عرش به فرش.

1- پرهيزگاري و ايمان؛ 2- علم و دانش؛3- عقل و خرد؛4- دلسوزي و خيرخواهي؛5- درستکاري و نيکي و صميت؛ 6- شکيبايي و بردباري؛ 7- وفاداري و رعايت کردن حقوق دوست؛ 8- خوشنامي و بزرگواري؛
دوست خوب کسي است که اين صفات را دارا باشد و يا دست کم در پي آنها باشد.

با بدان کم نشين که هم صحبت بد                    گرچه خوبي، تو را پليد کند
آفـتـاب    بـه    آن    بـزرگـي   را                   لـکـه    ابـر   نـاپـديـد    کـنـد

نتيجه ي همنشيني با دوستان بد آلوده شدن به گناه است. چرا که آنها براي اينکه کمتر احساس گناه کنند، سعي مي کنند افراد ديگر را نيز به سرنوشت غم انگيز خود گرفتار سازند.

يه روز دو تا کتاب هديه گرفتم به اسم: «براي ريحانه» و «دختران؛ پندها و هشدارها». (تاليف: محمود اکبري) پيش از اين که اين دو کتاب را بخونم در اين باره اطلاعاتي داشتم اما خوندن اين دو کتاب برام خالي از لطف نبود. بعدش به اين فکر کردم که چه خوبه درباره ي دوستي بنويسم و براي اين کار اضافه بر تجربيات خودم از اين دو کتاب هم کمک گرفتم.

از: زينب  شنبه 3/6/1386  ساعت 10:7 صبح  

+ آنچه در ثبات پيوند حائز اهميت است

از: زينب  شنبه 16/4/1386  ساعت 7:29 صبح  

+ امتحان دوست

آزمون براي انتخاب دوست يک نياز محسوب شد .امّا يک دوست چگونه و در کجا بايد آزموده شود .آنچه که به آن اشاره مي کنم تنها براي اين نيست که خودم موقع انتخاب دوست از آن استفاده کنم بلکه خود نيز بايد به گونه اي باشم که دوست مي دارم دوستم آنگونه باشد.

راههاي آزمودن دوست:
1-آزمودن هنگام نياز2-آزمودن در هنگام خشم3-آزمودن با امانت داري و راستگويي4-آزمودن از طريق دوستان.
         1.آزمودن هنگام نياز:
کسي که هنگام سختي ها و مشکلات  از ياري انسان خودداري کند شايستۀ دوستي نيست.
                             ‍‍‍«دوست آن است که گيرد دست دوست، در پريشان حالي ودرماندگي»
          2.آزمودن هنگام خشم:
اغلب افراد در هنگام خشم و ناراحتي ماهيت خود را بروز مي دهند پس اگر در اين موقع همچنان احترام شما را داشتند و برخورد ي در خور شأنشان و مناسب شخصيت شما داشتند آن هنگام مي توان روي دوستي آنها حساب کرد.
          3. آزمودن در سفر:
آدمي در سفر، لباس تکلف و ريا را از تن بيرون مي کند و شخصيت خود را بهتر نشان مي دهد و در اين موقع است که مي توان ديد آيا دوستمان صفات نيک و پسنديده دارد يا نه. و اينکه آيا او با اسلام بيگانه است يا نه؟
          4. آزمودن با امانت داري و راستگويي:
دو صفت امانتداري و راستگويي از جمله صفاتي هستند که در اسلام تاکيد زيادي بر آن شده و هر يک از ما مي دانيم که پايه ي صداقت و يکرنگي، راستگويي است و ضامن، دوام صداقت و راستگويي امانتداري است.
          5. آزمودن از طريق دوستان:
توصيه حضرت علي را مي توان به عنوان تعريف کامل براي اين مبحث آورد.
" اگر کسي دينش بر شما مشخص نبود، بنگريد که با چه کساني رفت و آمد مي کند. اگر دوستانش اهل دين اند، او نيز ديندار است؛ و اگر نيستند، او بهره اي از دين نبرده است".  

از: زينب  شنبه 22/2/1386  ساعت 2:48 عصر  

+ لحظه ي انتخاب

                   التودد الي الناس نصف العقل 
          مهرورزي و دوستي با مردم نصف عقل است.
                                                                    ( تحف العقول ص 425)
حضور دوست در همه دوران نوجواني، بلوغ، جواني و... از نيازهاي انسان به شمار مي آيد و در روايات اهل بيت(ع) و سخنان بسياري از روان شناسان و علماي مذهب، تاکيدي فراوان بر اهميت دوست به چشم مي آيد.
حال اگر بخواهم تعريفي مختصر در مورد دوستي داشته باشم بايد بگويم که دوستي نوعي پيوند و ارتباط است که بر اثر عشق، علاقه و با زير بناي محبت، بين فرد با ديگران به وجود مي آيد و اين علاقه و ارتباط بايستي از روي آگاهي و توجه و همراه با رعايت حقوق دوستان باشد.
هر چند که من بر اين باورم که همه ي انسانهايي که به نوعي با آنها در ارتباط هستم خواهران و برادران من هستند و رابطه اي صميمي و دوستانه بين ما است و از دوستان يکديگر به شمار مي آييم؛ اما به اين نکته نيز بايد توجه داشت که «دوستي» کلمه ي ارزشمندي است و هر کسي را نمي توان «دوست» ناميد. چرا که محيط رشد و تربيت افراد متفاوت است و هر کسي خلق و خو و منشي خاص براي خود دارد.
پس همان گونه که در ابتداي صحبتم گفتم انسان نمي تواند بدون دوست باشد و همچنين نمي تواند هر کسي را به عنوان دوست برگزيند و به او اعتماد کند.
بنابراين بايد در لحظه ي انتخاب که لحظه اي حساس است، دقت ويژه داشته باشد و همراهي را براي خود انتخاب کند که در اين راه او را به سمت سعادت و پيشرفت هدايت کند و همچنين ما نيز به عنوان دوست براي طرف مقابل اين چنين باشيم.
و اما از بهترين راه هايي که مي توان در انتخاب دوست از آن استفاده کرد آزمودن آنهاست. يعني پيش از اينکه ارتباطي نزديک و صميمانه برقرار کنيم آنها را بيازماييم.
          کسي که پيش از آزمودن، اطمينان کند، پشيمان مي شود.
                                                                                   امام علي(ع)
دوستان عزيز آنچه که گفتم بخشي از تجربيات و مطالعات من بود که در پايان آخرين پست مربوط به موضوع دوستي تشکري ويژه از نويسندگان کتاب هاي مورد مطالعه ام خواهم داشت. و به شما نيز التماس دعا دارم، آخه امتحان دارم

از: زينب  جمعه 21/2/1386  ساعت 1:2 عصر  

+ تولدت مبارک

هر نکته اي آغازي دارد
هر زندگي تولدي دارد
هر بهاري زيبايي دارد 
اين وبلاگ هم آغازي دارد
تولد تازه براي اوست
بهاري است براي زمستان 
او شروعي ست براي دوستي ما
 
دوستان سلام:
            اگر چه ما هم ديگر را از نزديک نمي بينيم اما فکر ميکنم بتوانيم دوستان خوبي براي يکديگر باشيم .
خوب من دلم مي خواهد راجع به موضوع هاي مختلفي که نظرم را جلب مي کند و مي تواند براي خودم و بقيه ي دوستانم مفيد باشد مطلب بنويسم ؛ و دوستي از اولين موضوعات من است که دلم مي خواهد شما دوستان خوبم با نظرات ارزشمندتان همراه راهم شويد و مرا دراين راه ياري کنيد. در ضمن از خاله ي خوبم هم تشکر مي کنم که در زمينه هاي مختلف مرا ياري کرده و مي کند .